مسیر مهاجرت ارزیابی رایگان
ویزا و سفر

فرم DS-160 دانشجویی: راهنمای قدم‌به‌قدم برای F-1 و J-1

انتشار: ۱۲ دقیقه مطالعه

وضعیت فعلی ویزای آمریکا برای ایرانیان: از ۱۱ دی ۱۴۰۴ (۱ ژانویه ۲۰۲۶)، طبق فرمان ریاست‌جمهوری ۱۰۹۹۸، ورود اتباع ایران به آمریکا با ویزای مهاجرتی و غیرمهاجرتی، از جمله ویزای دانشجویی (F و J) و لاتاری، معلق است و وزارت خارجه‌ی آمریکا صدور این ویزاها را هم متوقف کرده است؛ این تعلیق در ادامه‌ی محدودیتی است که از ۱۹ خرداد ۱۴۰۴ برقرار شده بود. مهم‌ترین استثنا برای دانشجوها، افراد دوتابعیتی‌اند که با پاسپورت کشوری غیرمشمول اقدام می‌کنند. پیش از هر تصمیم، آخرین وضعیت را با ما بررسی کنید.

فرم DS-160 فرم آنلاین درخواست ویزای غیرمهاجرتی آمریکاست. دانشجوی F-1 یا J-1 آن را در سایت CEAC، به انگلیسی و با اطلاعات I-20 یا DS-2019، کامل و صادقانه پر می‌کند.

پیش از هر چیز این را بدانید: از ۱۱ دی ۱۴۰۴ (۱ ژانویه‌ی ۲۰۲۶)، بر اساس اعلامیه‌ی ریاست‌جمهوری شماره‌ی ۱۰۹۹۸، ورود اتباع ایران به آمریکا، از جمله با ویزای دانشجویی F و J، معلق است. استثنای مهم این اعلامیه دوتابعیتی‌هایی هستند که با گذرنامه‌ی کشوری غیرمشمول سفر می‌کنند. پس این راهنما به درد دوتابعیتی‌هایی می‌خورد که با گذرنامه‌ی غیرمشمول اقدام می‌کنند، یا برای روزی که این قاعده تغییر کند. اگر هنوز بین کشورها مردد هستید، مقایسه‌ی بهترین کشور برای تحصیل بعد از توقف ویزای آمریکا را هم ببینید.

همه‌ی قواعد این مقاله را در ۲۴ آبان ۱۴۰۵ (۱۵ نوامبر ۲۰۲۶) از صفحه‌های رسمی دولت آمریکا بررسی کرده‌ایم. این قواعد زیاد عوض می‌شوند، پس پیش از شروع، منابع را دوباره ببینید.

DS-160 چیست و با DS-260 چه فرقی دارد؟

DS-160 برای همه‌ی ویزاهای موقت (غیرمهاجرتی) است، از جمله ویزای دانشجویی F و ویزای تبادل J. افسر کنسولی پاسخ‌های این فرم را کنار مصاحبه می‌گذارد و درباره‌ی ویزا تصمیم می‌گیرد.

DS-260 فرم دیگری است و به ویزای مهاجرتی، مثل لاتاری، مربوط است. اگر لاتاری برده‌اید، راهنمای فرم DS-260 برای برندگان لاتاری را بخوانید.

پیش از شروع چه چیزهایی آماده کنید؟

صفحه‌ی شروع CEAC می‌گوید پر کردن فرم حدود ۹۰ دقیقه طول می‌کشد. اگر ۲۰ دقیقه کاری نکنید، زمان جلسه تمام می‌شود و اطلاعات ذخیره‌نشده از بین می‌رود. پس این‌ها را از قبل کنار دستتان بگذارید:

  • گذرنامه‌ای که با آن سفر می‌کنید. در بیشتر موارد باید تا دست‌کم شش ماه بعد از ورود به آمریکا اعتبار داشته باشد.
  • فرم I-20 (برای F-1) یا DS-2019 (برای J-1). شناسه‌ی SEVIS و نشانی دانشگاه یا برنامه را از روی همین فرم وارد می‌کنید.
  • رزومه‌ای که برای دانشگاه فرستاده‌اید، چون فرم سابقه‌ی تحصیل و کار را می‌پرسد.
  • تاریخ سفرهای قبلی به آمریکا و فهرست سفرهای خارجی و شناسه‌های شبکه‌های اجتماعی پنج سال گذشته.
  • عکس دیجیتال مطابق قواعد پایین.

از Chrome یا Firefox استفاده کنید؛ Safari پشتیبانی نمی‌شود.

شروع فرم و نگه داشتن Application ID

در صفحه‌ی اول، محل درخواست (Location) را انتخاب می‌کنید و بعد از انتخاب سؤال امنیتی، یک شناسه‌ی یکتا به نام Application ID می‌گیرید. این شناسه را همان لحظه یادداشت کنید. بدون آن نمی‌توانید به فرم برگردید.

چند نکته‌ی ذخیره:

  • هر بار که دکمه‌ی Next را می‌زنید، صفحه در سایت ذخیره می‌شود.
  • فرم نیمه‌کاره فقط ۳۰ روز در سایت قابل بازیابی است. برای بعد از آن، با دکمه‌ی Save Application to File یک نسخه روی کامپیوتر خودتان ذخیره کنید و بعداً با گزینه‌ی Upload دوباره بارگذاری‌اش کنید. روی کامپیوتر عمومی یا مشترک ذخیره نکنید.
  • برای ویرایش از صفحه‌ی Review، با دکمه‌های پایین صفحه جابه‌جا شوید، نه دکمه‌ی Back مرورگر.

بخش‌به‌بخش: هر صفحه چه می‌پرسد؟

نام صفحه‌ها را مطابق نمونه‌ی رسمی وزارت خارجه آورده‌ایم. فرم بسته به جواب‌هایتان سؤال‌های تازه باز می‌کند، پس ممکن است ترتیب دقیق کمی فرق کند.

Personal Information 1 و Personal Information 2

  • Surnames و Given Names: دقیقاً همان املایی که در گذرنامه آمده است. اگر گذرنامه نام کوچک ندارد، فرم از شما می‌خواهد FNU بنویسید.
  • Full Name in Native Alphabet: اینجا تنها جایی است که می‌توانید نامتان را به خط فارسی بنویسید. بقیه‌ی پاسخ‌ها باید به انگلیسی و با حروف انگلیسی باشد.
  • Other Names Used: هر نام دیگری که با آن شناخته شده‌اید، مثل نام قبل از تغییر نام یا نام مذهبی و حرفه‌ای.
  • Date and Place of Birth: تاریخ تولد را از روی گذرنامه وارد کنید و برای محل تولد، نام امروزی آن شهر را بنویسید.
  • Other Nationality: همه‌ی تابعیت‌های فعلی و قبلی‌تان را وارد کنید. اگر دوتابعیتی هستید و با گذرنامه‌ی دوم اقدام می‌کنید، تابعیت ایرانی‌تان هم دقیقاً در همین بخش می‌آید.
  • National Identification Number: کد ملی.

Address and Phone

نشانی، تلفن و ایمیل فعلی را می‌خواهد. در همین بخش، پلتفرم‌های شبکه‌ی اجتماعی و شناسه‌های کاربری پنج سال گذشته را هم وارد می‌کنید. وزارت خارجه رمز عبور نمی‌خواهد، و اگر واقعاً حسابی نداشته‌اید، گزینه‌ی None وجود دارد. طبق اطلاعیه‌ی وزارت خارجه (به‌روزشده در ۵ فروردین ۱۴۰۵، ۲۵ مارس ۲۰۲۶)، همه‌ی متقاضیان ویزاهای F، M و J باید تنظیمات حریم خصوصی همه‌ی حساب‌های شبکه‌ی اجتماعی‌شان را روی «public» یا «open» بگذارند. حسابی را جا نیندازید.

Passport

نوع، شماره و تاریخ‌های گذرنامه. اگر گذرنامه‌تان Passport Book Number ندارد، Does Not Apply را بزنید.

Travel و Travel Companions

  • Purpose of Trip: دسته‌ی دانشجویی یا تبادل را انتخاب کنید و بعد زیرگروه F1 یا J1 را.
  • Person/Entity Paying for Your Trip: پاسخ باید با بخش منابع مالی I-20 یا DS-2019 بخواند. اگر بورس یا دستیاری دارید، نام دانشگاه را بنویسید. اگر خانواده کمک می‌کند، نسبت و مشخصاتشان را.
  • اگر هنوز بلیت نخریده‌اید، به سؤال «برنامه‌ی سفر مشخص دارید؟» جواب No بدهید و تاریخ تقریبی ورود را وارد کنید. ورود با ویزای دانشجویی زودتر از ۳۰ روز پیش از شروع دوره ممکن نیست.

Previous U.S. Travel

سفرهای قبلی، ویزاهای قبلی و هر ردی که تا امروز داشته‌اید. هر رد را، حتی اگر قدیمی باشد، گزارش کنید.

U.S. Point of Contact

یک فرد یا سازمان در آمریکا. برای بیشتر دانشجوها این همان دفتر دانشجویان بین‌المللی دانشگاه است، با نشانی و تلفنی که روی I-20 یا سایت دانشگاه آمده است.

Family: Relatives و Spouse

نام و تاریخ تولد پدر و مادر، اینکه در آمریکا هستند یا نه، و بستگان درجه‌یک و دیگر بستگانتان در آمریکا. اگر متأهلید، مشخصات همسر هم پرسیده می‌شود. همه را کامل بنویسید، حتی اگر فکر می‌کنید داشتن فامیل در آمریکا به ضررتان است.

Present، Previous و Additional Work/Education/Training

  • Present: شغل یا تحصیل فعلی. اگر الان در ایران دانشجو هستید، همین را بنویسید.
  • Previous: طبق راهنمای رسمی، فرم فقط مشخصات دو کارفرمای قبلی را می‌خواهد. سابقه‌ی تحصیلی‌تان هم در همین بخش پرسیده می‌شود.
  • Additional: زبان‌هایی که بلدید، کشورهایی که در پنج سال گذشته رفته‌اید، عضویت در سازمان‌ها، مهارت‌های خاص و سابقه‌ی نظامی. خدمت سربازی هم سابقه‌ی نظامی است. اگر خدمت کرده‌اید، شاخه، درجه، تخصص و تاریخ‌ها را دقیقاً مطابق کارت پایان خدمت وارد کنید. قواعد خروج از ایران برای مشمولان را در مقاله‌ی معافیت تحصیلی و خروج مشمولان آورده‌ایم.

Security and Background (بخش ۱ تا ۵)

پنج صفحه سؤال بله/خیر درباره‌ی سلامت، سابقه‌ی کیفری، تخلفات مهاجرتی و موضوعات امنیتی. هر سؤال را جدا بخوانید. برای هر Yes، فرم توضیح می‌خواهد. اگر سابقه‌ی حساسی دارید، پیش از ارسال با وکیل مهاجرت دارای مجوز در آمریکا مشورت کنید، نه اینکه جواب را تغییر دهید.

SEVIS Information

شناسه‌ی SEVIS، نام مدرسه و نشانی آن، همه از روی I-20 یا DS-2019.

Upload Photo

قواعد رسمی عکس ویزا:

  • در شش ماه گذشته گرفته شده باشد و ظاهر فعلی‌تان را نشان دهد.
  • رنگی، با پس‌زمینه‌ی سفید یا نزدیک به سفید.
  • بدون عینک. استثنا فقط با گواهی پزشکی است.
  • بدون ویرایش دیجیتالی که ظاهر را تغییر دهد. پوشش سر فقط به دلیل مذهبی مجاز است و صورت باید کامل دیده شود.
  • فایل JPEG، مربعی، دست‌کم ۶۰۰ در ۶۰۰ و حداکثر ۱۲۰۰ در ۱۲۰۰ پیکسل، و حداکثر ۲۴۰ کیلوبایت. سر باید بین ۵۰ تا ۶۹ درصد ارتفاع تصویر باشد.
  • اندازه‌ی عکس چاپی: ۲ در ۲ اینچ (۵۱ در ۵۱ میلی‌متر).

اگر در صفحه‌ی تأیید به‌جای عکس یک علامت X دیدید، یعنی بارگذاری ناموفق بوده است. طبق دستورالعمل سفارت، یک عکس چاپی مطابق همین قواعد همراه صفحه‌ی تأیید ببرید.

Review، Sign and Submit و صفحه‌ی تأیید

همه‌چیز را در صفحه‌ی Review با گذرنامه، I-20 و رزومه‌تان مقایسه کنید. بعد خودتان دکمه‌ی Sign Application را بزنید. با این امضا، و دوباره با اثر انگشت روز مصاحبه، تأیید می‌کنید که همه‌ی پاسخ‌ها درست است. اگر کسی در پر کردن فرم کمکتان کرده، نامش باید در صفحه‌ی Sign and Submit بیاید.

بعد از ارسال، صفحه‌ی تأیید (Confirmation Page) با بارکد را چاپ کنید؛ در همه‌ی مراحل، از جمله روز مصاحبه، لازمش دارید. اگر گمش کردید، با گزینه‌ی Retrieve Application و Application ID دوباره چاپش کنید. برای همسر یا فرزند همراه (F-2 یا J-2)، از صفحه‌ی Thank You گزینه‌ی درخواست خانوادگی را بزنید؛ برای هر نفر یک فرم جداگانه لازم است.

راستگویی در DS-160: چرا مهم‌ترین قاعده است؟

در فایل‌های قدیمی و کانال‌ها گاهی توصیه می‌شود بعضی خویشاوندان، سابقه‌ی سربازی یا تحصیل فعلی را ننویسید. این کار را نکنید. به همه‌ی سؤال‌ها کامل و صادقانه جواب دهید.

طبق بند 212(a)(6)(C)(i) قانون مهاجرت و تابعیت آمریکا (INA)، کسی که با تقلب یا ارائه‌ی عمدی اطلاعات نادرستِ مهم برای گرفتن ویزا یا ورود تلاش کند، «غیرقابل‌پذیرش» (inadmissible) می‌شود. قانون برای این مورد تاریخ انقضا تعیین نکرده است. صفحه‌ی پرسش‌های رایج DS-160 هم می‌گوید پاسخ نادرست یا گمراه‌کننده ممکن است به رد دائمی ویزا یا منع ورود منجر شود و پاسخ‌های فرم زیر مجازات شهادت دروغ داده می‌شوند. برای ویزای غیرمهاجرتی فقط یک بخشودگی (waiver) استثنایی وجود دارد که به تشخیص افسر و وزارت امنیت داخلی است و نمی‌شود رویش حساب کرد.

افسر کنسولی پاسخ‌های DS-160 را با رزومه، SOP، I-20 و حرف‌هایتان در مصاحبه مقایسه می‌کند، پس همه باید یکی باشند. برای آمادگی مصاحبه، ۲۵ سؤال رایج مصاحبه‌ی سفارت را ببینید.

اشتباه‌های رایج ایرانی‌ها در DS-160

  • ناهماهنگی املای نام: نام را فقط از روی گذرنامه بنویسید. نمونه‌ی ساختگی: اگر در گذرنامه MOHAMMADREZA سرهم آمده و در مدرک دانشگاه Mohammad Reza جدا، در فرم همان املای گذرنامه را وارد کنید و از دانشگاه بخواهید I-20 را هم با همان املا صادر کند.
  • تبدیل غلط تاریخ شمسی به میلادی: تاریخ شروع و پایان تحصیل و کار را یک بار دقیق تبدیل کنید و همان را هم در رزومه و هم در فرم بیاورید. نمونه‌ی ساختگی: کسی که از مهر ۱۳۹۸ دانشجو بوده، شروع تحصیلش سپتامبر یا اکتبر ۲۰۱۹ است، نه ژانویه‌ی ۲۰۱۹.
  • تاریخ‌هایی که با هم نمی‌خوانند: پایان یک کار بعد از شروع کار بعدی، یا فاصله‌ای که در رزومه پر شده و در فرم خالی مانده است. راهنمای رزومه‌ی تحصیلی کمک می‌کند تاریخ‌ها از اول یکدست باشند.
  • غلط تایپی: شماره‌ی گذرنامه، شناسه‌ی SEVIS و تاریخ تولد را کاراکتر به کاراکتر با مدرک اصلی مقایسه کنید.
  • نوشتن به فارسی یا فینگلیش در جای نادرست: جز فیلد Native Alphabet، همه‌چیز به انگلیسی است. فرمی که به زبان دیگری پر شود رد می‌شود.

اگر بعد از ارسال اشتباهی پیدا کردید

فرم ارسال‌شده فقط وقتی دوباره قابل اصلاح است که سفارت آن را باز کند. طبق پرسش‌های رایج رسمی، پاسخ ناقص یا نادرست ممکن است مجبورتان کند فرم را اصلاح کنید و وقت مصاحبه را جابه‌جا کنید. اگر سفارت درخواست را به همین دلیل رد کند، باید فرم را برای اصلاح دوباره باز کند و با همان Application ID به آن دسترسی پیدا می‌کنید. اگر اشتباه را پیش از مصاحبه دیدید، از سفارت محل مصاحبه بپرسید فرم جدید لازم است یا نه و طبق دستورالعملش عمل کنید. اشتباه را پنهان نکنید.

بعد از DS-160: هزینه‌ها، SEVIS و محل مصاحبه

  • هزینه‌ی درخواست ویزا (MRV): برای ویزاهای غیرمهاجرتیِ بدون پتیشن، از جمله F و J، ۱۸۵ دلار است و پس داده نمی‌شود. شرکت‌کنندگان برنامه‌های تبادل با حمایت دولت آمریکا این هزینه را نمی‌دهند. قانونی در ۲۰۲۵ هم «هزینه‌ی یکپارچگی ویزا» (visa integrity fee) را از ۲۵۰ دلار به بالا، قابل پرداخت هنگام صدور ویزا، تعیین کرده که در روز بررسی ما در جدول هزینه‌های وزارت خارجه نبود؛ پیش از مصاحبه جدول رسمی و دستورالعمل سفارت را ببینید.
  • هزینه‌ی SEVIS I-901: ۳۵۰ دلار برای F-1 و ۲۲۰ دلار برای J-1. بعضی برنامه‌های J کمتر می‌پردازند. این هزینه را پیش از مصاحبه، از سایت رسمی fmjfee.com، بپردازید؛ ICE می‌گوید دست‌کم سه روز کاری برای تأیید پرداخت وقت بگذارید. اگر ظرف ۱۲ ماه از پرداخت دوباره برای همان نوع ویزا اقدام کنید، معمولاً پرداخت دوباره لازم نیست.
  • محل مصاحبه: طبق دستورالعمل فعلی وزارت خارجه، متقاضی ویزای غیرمهاجرتی باید در کشور تابعیت یا محل اقامتش وقت بگیرد و اقامتش را هم ثابت کند. هزینه‌ی کسی که جای دیگری اقدام کند پس داده نمی‌شود و منتقل هم نمی‌شود. در جدول وزارت خارجه، محل تعیین‌شده برای اتباع ایرانی که جای دیگری اقامت ندارند دبی است (پیش از رزرو، فهرست به‌روز را ببینید)؛ پس عادت قدیمی «ایروان یا آنکارا» دیگر خودبه‌خود جواب نمی‌دهد. دوتابعیتی‌ها هم باید طبق تابعیت یا اقامت خودشان سفارت را انتخاب کنند.
  • زمان‌بندی: ویزای F برای دانشجوی جدید ممکن است تا ۳۶۵ روز پیش از شروع دوره صادر شود.

چک‌لیست قابل چاپ DS-160

پیش از شروع:

  • گذرنامه با دست‌کم شش ماه اعتبار بعد از ورود
  • I-20 یا DS-2019 نهایی، با املای نامی که با گذرنامه یکی است
  • رزومه و SOP نسخه‌ی ارسال‌شده به دانشگاه
  • فهرست تاریخ‌های میلادی تحصیل، کار و سفرها و شبکه‌های اجتماعی پنج سال گذشته
  • اطلاعات پدر، مادر، همسر و بستگان در آمریکا
  • کارت پایان خدمت یا معافیت، برای وارد کردن دقیق تاریخ‌ها
  • عکس JPEG مربعی، حداکثر ۲۴۰ کیلوبایت، بدون عینک

حین پر کردن:

  • Application ID را یادداشت کردم
  • فرم را به‌صورت فایل هم ذخیره کردم
  • نام را دقیقاً مطابق گذرنامه نوشتم
  • همه‌ی تابعیت‌ها را وارد کردم
  • همه‌ی سؤال‌های Security and Background را خواندم و صادقانه جواب دادم
  • شناسه‌ی SEVIS را کاراکتر به کاراکتر چک کردم

بعد از ارسال:

  • صفحه‌ی تأیید با بارکد را چاپ کردم و به ایمیلم فرستادم
  • رسید هزینه‌ی MRV و رسید SEVIS I-901 (پرداخت دست‌کم سه روز کاری پیش از مصاحبه) را چاپ کردم

سؤال‌های رایج

فرم DS-160 را از کجا پر کنم؟

فقط از سایت رسمی CEAC وزارت خارجه‌ی آمریکا (ceac.state.gov). فرم کاغذی ندارد.

بدون I-20 می‌توانم DS-160 را پر کنم؟

می‌توانید شروع کنید و ذخیره کنید، اما بخش SEVIS شناسه‌ی I-20 یا DS-2019 را می‌خواهد. پس ارسال نهایی را بعد از گرفتن فرم نهایی دانشگاه انجام دهید.

اگر Application ID را گم کنم چه می‌شود؟

بدون آن نمی‌توانید به فرم نیمه‌کاره برگردید، مگر اینکه فایلش را ذخیره کرده باشید. برای فرم ارسال‌شده هم شناسه روی صفحه‌ی تأیید آمده است.

سربازی را باید در DS-160 بنویسم؟

بله. اگر خدمت کرده‌اید، در بخش Additional Work/Education/Training کامل و دقیق واردش کنید. اگر سابقه‌ی حساسی دارید، با وکیل مهاجرت مشورت کنید، اما چیزی را پنهان نکنید.

دوتابعیتی‌ها تابعیت ایرانی را هم وارد کنند؟

بله. فرم همه‌ی تابعیت‌های فعلی و قبلی را می‌خواهد، حتی اگر با گذرنامه‌ی کشور دیگر اقدام کنید.

این مقاله مشاوره‌ی حقوقی نیست. اگر می‌خواهید بدانید با شرایط فعلی کدام مسیر تحصیلی برایتان واقع‌بینانه‌تر است، فرم ارزیابی رایگان را پر کنید، در دوره‌های مسیر مهاجرت مسیر اپلای را قدم‌به‌قدم مرور کنید و سؤال‌هایتان را در کانال تلگرام مسیر مهاجرت بپرسید.

منابع