مسیر مهاجرت ارزیابی رایگان
ویزا و سفر

ماه‌های اول در انگلستان: اجاره‌ی خانه، حساب بانکی، eVisa، ثبت‌نام در GP و هزینه‌ها

۳۰ مهر ۱۴۰۵۷ دقیقه مطالعه

ویزا گرفته‌اید و بلیت را خریده‌اید. حالا نوبت کارهایی است که هیچ‌کس دقیق توضیحشان نمی‌دهد: خانه، بانک، پزشک خانواده و حساب‌وکتاب ماه‌های اول. این مقاله مخصوص انگلستان است و بر اساس قوانینی نوشته شده که تا مهر ۱۴۰۵ در سایت‌های رسمی بریتانیا منتشر شده‌اند. روند گرفتن ویزا را در مقاله‌ی ویزای دانشجویی انگلستان و نکته‌های عمومی سفر را در مقاله‌ی ماه‌های اول خارج از کشور در همین سایت نوشته‌ایم.

eVisa به جای BRP

اگر از دانشجوهای سال‌های قبل شنیده‌اید که در انگلستان یک کارت اقامت به نام BRP می‌گیرید، این اطلاعات دیگر به‌روز نیست:

  • صدور BRP بعد از ۳۱ اکتبر ۲۰۲۴ (۱۰ آبان ۱۴۰۳) متوقف شده است.
  • برای متقاضیان اصلی ویزای دانشجویی که از ۱۵ ژوئیه‌ی ۲۰۲۵ (۲۴ تیر ۱۴۰۴) به بعد درخواست داده‌اند، برچسب ۹۰ روزه‌ی ورود هم در گذرنامه زده نمی‌شود و وضعیت اقامت فقط به صورت eVisa است.
  • پیش از سفر باید حساب UKVI بسازید و به eVisa خود دسترسی پیدا کنید. اگر بعد از تأیید ویزا eVisa ظرف ۲۴ ساعت در حسابتان نیامد، از طریق فرم آنلاین گزارش دهید و از دانشگاه کمک بگیرید.
  • گذرنامه‌ای که با آن سفر می‌کنید باید در حساب UKVI ثبت شده باشد. هر بار گذرنامه یا شماره‌ی تلفن و ایمیلتان عوض شد، حساب را به‌روز کنید.
  • برای اثبات وضعیت اقامت به دانشگاه، صاحبخانه یا کارفرما، از بخش View and Prove یک کد اشتراک یا share code می‌سازید.

هفته‌ی اول: کارهای فوری

  1. سیم‌کارت محلی بگیرید. برای بیشتر کارها، از بانک تا ثبت‌نام پزشک، شماره‌ی بریتانیایی لازم دارید. سیم‌کارت‌های اعتباری بدون قرارداد معمولاً با گذرنامه یا حتی بدون مدرک خاص قابل خریدند.
  2. ثبت‌نام حضوری در دانشگاه و شرکت در جلسه‌ی توجیهی دانشجویان بین‌المللی. دانشگاه معمولاً وضعیت ویزای شما را با share code بررسی می‌کند.
  3. یک نامه‌ی تأیید دانشجو بودن از دانشگاه بگیرید؛ برای بانک و گاهی صاحبخانه لازم می‌شود.
  4. در یک GP ثبت‌نام کنید. پایین‌تر توضیح داده‌ایم.
  5. اگر در خوابگاه نیستید، جست‌وجوی جدی خانه را شروع کنید.

اجاره‌ی خانه

خوابگاه یا خانه‌ی خصوصی؟

  • خوابگاه دانشگاه یا اقامتگاه‌های دانشجویی خصوصی (PBSA): قرارداد ساده‌تر، قبوض معمولاً در اجاره است و برای ماه‌های اول انتخاب کم‌دردسرتری است.
  • خانه‌ی مشترک خصوصی: معمولاً ارزان‌تر، اما مسئولیت قبوض، اینترنت و رابطه با صاحبخانه با خودتان است.

قوانین تازه از ۱ مه ۲۰۲۶

راهنمای How to Rent که در منابع دوره‌ی ما هست، نسخه‌ی ۲۰۲۳ است. دولت بریتانیا آن را پس از اجرای قانون حقوق مستأجران (Renters' Rights Act) برای بیشتر قراردادهای جدید کنار گذاشته است. طبق صفحه‌ی رسمی دولت برای انگلستان، از ۱ مه ۲۰۲۶ (۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵):

  • بیشتر قراردادهای اجاره‌ی خصوصی به قرارداد دوره‌ای بدون تاریخ پایان تبدیل شده‌اند و قرارداد مدت‌دار برای قراردادهای جدید ممنوع است.
  • مستأجر برای ترک خانه معمولاً باید دو ماه زودتر کتبی اطلاع دهد، مگر اینکه صاحبخانه کتبی با مدت کمتر موافقت کند.
  • تخلیه‌ی بدون دلیل از طریق بند ۲۱ لغو شده و صاحبخانه برای پس گرفتن خانه باید دلیل قانونی داشته باشد.
  • صاحبخانه نمی‌تواند بین امضای قرارداد و شروع اجاره بیش از یک ماه اجاره پیش‌پیش بخواهد؛ اما هنوز می‌تواند ضامن بخواهد.
  • مزایده‌ی اجاره ممنوع است و آگهی باید مبلغ اجاره را مشخص کند.
  • افزایش اجاره حداکثر سالی یک بار و با دست‌کم دو ماه اطلاع قبلی مجاز است.

یک استثنای مهم برای دانشجوها: قراردادهای اقامتگاه‌های دانشجویی PBSA که بعد از ۱ مه ۲۰۲۶ امضا شده‌اند مشمول این تغییر نیستند و ممکن است همچنان مدت‌دار باشند. پس قرارداد خوابگاه را دقیق بخوانید.

ودیعه و هزینه‌ها

  • ودیعه‌ی اجاره، اگر اجاره‌ی سالانه کمتر از ۵۰ هزار پوند باشد، حداکثر معادل ۵ هفته اجاره است.
  • ودیعه‌ی نگه‌داشتن خانه پیش از امضای قرارداد حداکثر معادل یک هفته اجاره است.
  • صاحبخانه باید ودیعه را ظرف ۳۰ روز در یکی از طرح‌های دولتی محافظت از ودیعه ثبت کند. اسم طرح را بپرسید و ثبت را چک کنید.
  • بیشتر هزینه‌های جانبی، مثل هزینه‌ی تنظیم قرارداد یا بازدید، در انگلستان ممنوع است.

حق اجاره و کلاهبرداری

صاحبخانه باید «حق اجاره» یا Right to Rent شما را بررسی کند. با eVisa این کار با share code انجام می‌شود.

مراقب کلاهبرداری باشید. چند قاعده‌ی ساده:

  • پیش از دیدن خانه، حضوری یا تصویری زنده، پولی نفرستید.
  • به آگهی‌ای که قیمتش خیلی پایین‌تر از بازار است و صاحبش «خارج از کشور است» شک کنید.
  • پول را فقط به حساب بانکی بریتانیایی و با قرارداد مکتوب بفرستید.
  • روز تحویل، از همه‌ی اتاق‌ها و وسایل عکس تاریخ‌دار بگیرید تا هنگام پس گرفتن ودیعه مشکلی پیش نیاید.

حساب بانکی

برای افتتاح حساب معمولاً این‌ها لازم است: گذرنامه، اثبات وضعیت اقامت با eVisa، نامه‌ی دانشگاه و مدرکی از آدرس شما در بریتانیا. بعضی بانک‌ها حساب مخصوص دانشجویان بین‌المللی دارند و «حساب پایه» هم برای کسانی است که سابقه‌ی اعتباری ندارند.

چند نکته‌ی واقعی:

  • برخی بانک‌ها برای مشتریانی که با کشورهای مشمول تحریم ارتباط دارند، بررسی‌های بیشتری انجام می‌دهند. ممکن است روند طول بکشد یا درخواست رد شود. از دفتر دانشجویان بین‌المللی دانشگاه بپرسید کدام بانک‌ها با دانشجویان بین‌المللی تجربه‌ی بیشتری دارند و به همه‌ی سؤال‌های فرم بانک صادقانه جواب دهید.
  • بانک‌های دیجیتال و اپ‌هایی مثل Revolut فقط برای کسانی هستند که در یکی از کشورهای تحت پوشش‌شان زندگی می‌کنند. یعنی حساب را بعد از رسیدن، با شماره‌ی بریتانیایی خودتان و آدرس واقعی محل سکونتتان باز کنید. استفاده از شماره‌های موقت اینترنتی یا آدرسی که در آن زندگی نمی‌کنید خلاف شرایط این شرکت‌هاست و ممکن است حسابتان مسدود شود.
  • تا وقتی حساب بانکی ندارید، برای هزینه‌های چند هفته‌ی اول برنامه داشته باشید و فقط از روش‌های قانونی انتقال و همراه بردن پول استفاده کنید. اگر پول نقد همراه دارید، طبق gov.uk ورود ۱۰ هزار پوند یا بیشتر (یا معادلش به ارز دیگر) به بریتانیا باید به گمرک اعلام شود؛ مقررات خروج ارز از ایران را هم پیش از سفر از مرجع رسمی بپرسید. همراه داشتن مبلغ زیاد پول نقد امن هم نیست.

ثبت‌نام در GP و سیستم درمان

دانشجویان هنگام درخواست ویزا هزینه‌ی سلامت مهاجرتی (IHS) را می‌پردازند؛ این مبلغ برای دانشجویان در حال حاضر سالی ۷۷۶ پوند است و دسترسی به خدمات NHS را ممکن می‌کند.

  • هر کس در انگلستان می‌تواند رایگان در یک مطب پزشک عمومی یا GP ثبت‌نام کند. برای ثبت‌نام، داشتن مدرک شناسایی، اثبات آدرس یا وضعیت اقامت الزامی نیست و بیشتر مطب‌ها ثبت‌نام آنلاین دارند.
  • همان هفته‌ی اول ثبت‌نام کنید، نه وقتی مریض شده‌اید.
  • برای مشکل فوری ولی غیراورژانسی با ۱۱۱ تماس بگیرید یا سایت آن را ببینید. در وضعیت اورژانسی ۹۹۹.
  • دندان‌پزشکی و داروهای نسخه‌ای در انگلستان معمولاً هزینه‌ی جداگانه دارند؛ پیش از مراجعه بپرسید.

هزینه‌ها

یک معیار رسمی برای برآورد: وزارت کشور بریتانیا برای ویزای دانشجویی، هزینه‌ی زندگی را برای هر ماه تا ۹ ماه، ۱٬۵۲۹ پوند در لندن و ۱٬۱۷۱ پوند خارج از لندن در نظر می‌گیرد. این رقم‌ها برای درخواست‌های ویزا از ۹ آذر ۱۴۰۵ (۳۰ نوامبر ۲۰۲۶) به ۱٬۵۷۰ و ۱٬۲۰۳ پوند می‌رسد. هزینه‌ی واقعی بسته به شهر و سبک زندگی کمتر یا بیشتر است.

اقلامی که باید برایشان برنامه داشته باشید:

  • اجاره و ودیعه، که بزرگ‌ترین هزینه‌ی شروع است.
  • قبوض آب، برق، گاز و اینترنت، اگر در اجاره نیستند.
  • مالیات شورای محلی یا Council Tax: خانه‌هایی که همه‌ی ساکنانش دانشجوی تمام‌وقت هستند معاف‌اند، اما ممکن است لازم باشد معافیت را درخواست کنید.
  • مجوز تلویزیون: اگر برنامه‌ی زنده یا BBC iPlayer تماشا می‌کنید، لازم است. هزینه‌ی آن از ۱ آوریل ۲۰۲۶ سالی ۱۸۰ پوند است.
  • رفت‌وآمد: کارت‌های تخفیف دانشجویی و کارت تخفیف قطار را حتماً بررسی کنید.
  • خرید اولیه‌ی خانه: ملافه، ظرف و وسایل آشپزخانه.

یک بودجه‌ی نمونه برای ماه اول

ماه اول همیشه گران‌تر است. پیشنهاد ما این است که این فهرست را با عددهای شهر خودتان پر کنید: ودیعه، اجاره‌ی ماه اول، خرید وسایل خانه، سیم‌کارت، خوراک، رفت‌وآمد و یک ذخیره‌ی اضطراری. اگر جمعش از حدود دو برابر هزینه‌ی یک ماه عادی کمتر شد، احتمالاً چیزی را جا انداخته‌اید.

اشتباه‌های رایج

  • سفر بدون دسترسی به eVisa و حساب UKVI.
  • پرداخت پول برای خانه‌ای که ندیده‌اید.
  • امضای قرارداد خوابگاه بدون خواندن شرایط فسخ.
  • عقب انداختن ثبت‌نام GP.
  • باز کردن حساب در اپ‌های مالی با اطلاعات غیرواقعی.
  • خرج کردن پول ماه‌های بعد در هفته‌های اول.

قانون‌های اجاره، اقامت و هزینه‌ها در بریتانیا مرتب تغییر می‌کنند؛ پیش از هر تصمیم، صفحه‌ی رسمی مربوط را دوباره چک کنید. اگر برای برنامه‌ریزی ماه‌های اول در انگلستان کمک می‌خواهید، در دوره‌های مسیر مهاجرت این مسیر را قدم‌به‌قدم مرور می‌کنیم و در کانال تلگرام مسیر مهاجرت به سؤال‌هایتان جواب می‌دهیم.

منابع