مسیر مهاجرت ارزیابی رایگان
مبحث ۲ از ۸

پاراگراف: جمله‌ی موضوعی، پشتیبان و جمع‌بندی Paragraph Structure

هر پاراگراف یک فکر؛ جمله‌ی اول بگوید پاراگراف درباره‌ی چیست.

منبع: Swales & Feak, Academic Writing for Graduate Students (3rd ed., 2012)حدود ۱۴ دقیقه مطالعه

راسته‌های بازار

بازار بزرگ تبریز یا تهران را تصور کن. هر راسته مال یک صنف است: راسته‌ی فرش‌فروش‌ها، راسته‌ی مسگرها، راسته‌ی ادویه. حالا فرض کن سر هر راسته یک تابلو هم باشد که می‌گوید این‌جا چه می‌فروشند.

این نظم به کار خریدار می‌آید. اگر دنبال زعفران هستی، از تابلوی سر راسته می‌فهمی که باید وارد شوی یا رد شوی. حالا فکر کن در وسط راسته‌ی فرش، یک مغازه‌ی موبایل‌فروشی هم باشد. یا اصلاً تابلویی نباشد و مجبور باشی تا ته راسته بروی تا بفهمی چه می‌فروشند.

پاراگراف در نوشته‌ی انگلیسی همان راسته است. هر پاراگراف یک ایده دارد و جمله‌ی اولش معمولاً تابلوی آن ایده است. خواننده‌ی عجول، مثل خریدار، از همین تابلو تصمیم می‌گیرد که پاراگراف را بخواند یا برود سراغ بعدی. اگر تابلو نباشد یا راسته شلوغ باشد، گم می‌شود.

پاراگراف یعنی یک ایده

پاراگراف فقط چند جمله نیست که کنار هم افتاده باشند. واحدی است که یک ادعای مشخص را مطرح می‌کند و برایش دلیل می‌آورد. وقتی ایده عوض شد، پاراگراف هم باید عوض شود.

طول مناسب پاراگراف عدد ثابتی ندارد و به رشته و نوع متن بستگی دارد. ولی دو علامت هشدار همیشه به درد می‌خورند. پاراگرافی که یک صفحه‌ی کامل را پر کرده، احتمالاً دو یا سه ایده را با هم قاطی کرده. پاراگراف یک‌جمله‌ای هم در مقاله کمیاب است و معمولاً یعنی ایده‌ای که هنوز پرورش داده نشده.

هر پاراگراف استاندارد سه جزء دارد که در ادامه یکی‌یکی می‌بینیم: topic sentence یا جمله‌ی موضوعی، supporting sentences یا جمله‌های پشتیبان، و concluding sentence یا جمله‌ی جمع‌بندی.

ببینش: آناتومی یک پاراگراف

ساختار پاراگراف: جمله‌ی موضوعی در بالا، سه جمله‌ی پشتیبان در وسط، جمله‌ی جمع‌بندی در پایین جمله‌ی موضوعی ادعای اصلی پاراگراف، معمولاً اول پشتیبان: توضیح پشتیبان: داده یا منبع پشتیبان: مثال یا مقایسه جمع‌بندی: معنای ادعا یا پل به پاراگراف بعد
جمله‌ی موضوعی ادعا را می‌گوید، جمله‌های پشتیبان آن را ثابت یا روشن می‌کنند و جمله‌ی آخر می‌گوید این ادعا چه معنایی دارد یا خواننده را به پاراگراف بعد می‌برد. خط‌چین‌ها یعنی همه‌ی این جمله‌ها درون یک ایده می‌مانند.

جمله‌ی موضوعی: تابلوی سر راسته

جمله‌ی موضوعی دو چیز دارد: موضوع (پاراگراف درباره‌ی چیست) و ایده‌ی کنترل‌کننده (چه چیزی درباره‌ی آن موضوع می‌خواهی بگویی). «آموزش آنلاین» موضوع است. «بزرگ‌ترین مانع آموزش آنلاین برای دانشجوهای ما محیط خانه بود» موضوع به‌اضافه‌ی ادعاست.

جمله‌ی موضوعی خوب یک قول به خواننده است. بقیه‌ی پاراگراف باید سر همین قول بماند. برای همین دو جور جمله‌ی موضوعی کار نمی‌کند:

  • خیلی کلی: آن‌قدر باز است که هر چیزی زیرش جا می‌شود و در یک پاراگراف نمی‌شود ثابتش کرد.
  • خیلی جزئی: فقط یک واقعیت یا یک عدد است و چیزی برای پرورش دادن باقی نمی‌گذارد.
ضعیفبهترچرا
Online learning has many advantages and disadvantages.The barrier that students in our survey reported most often was related not to technology but to the home environment.اولی هیچ ادعای مشخصی ندارد
In our survey, 58% of students had no quiet place to study.همان جمله‌ی بالا، و این عدد به عنوان پشتیبانعدد شاهد است، نه ادعا
In this paragraph, I will discuss the effect of temperature.Higher temperatures shortened battery life in all three cell types.اعلام موضوع به جای گفتن ادعا
Table 3 shows the results of the second experiment.In the second experiment, the coated samples corroded more slowly than the uncoated samples (Table 3).جدول جزئیات است؛ یافته باید تابلو باشد

همه‌ی جمله‌ها و عددهای این جدول ساختگی‌اند.

ردیف آخر خیلی مهم است، چون در بخش نتایج مقاله‌ها مدام تکرار می‌شود. Table 3 shows the results به خواننده فقط می‌گوید جدول کجاست. جمله‌ی بهتر یافته را می‌گوید و جدول را در پرانتز به عنوان شاهد می‌آورد. اگر خواننده فقط جمله‌ی اول هر پاراگراف نتایج را بخواند، باید همه‌ی یافته‌ها را گرفته باشد.

آیا جمله‌ی موضوعی همیشه اول می‌آید؟

در نوشته‌ی آکادمیک انگلیسی، بیشتر وقت‌ها بله. خواننده انتظار دارد ادعا را اول ببیند و بعد شواهد را. گاهی یک جمله‌ی کوتاه ربط‌دهنده قبل از آن می‌آید و جمله‌ی موضوعی دومین جمله می‌شود. ولی گذاشتن ادعای اصلی در آخر پاراگراف، مثل تابلویی است که ته راسته نصب کرده باشی: کسی که عجله دارد هیچ‌وقت آن را نمی‌بیند.

جمله‌های پشتیبان: کالاهای داخل راسته

کار جمله‌های پشتیبان این است که خواننده را قانع کنند جمله‌ی موضوعی درست است. این پشتیبانی چند شکل رایج دارد:

  • توضیح: ادعا را باز می‌کند یا یک اصطلاح را تعریف می‌کند.
  • داده: عدد، نتیجه‌ی آزمون، ارجاع به شکل یا جدول.
  • منبع: یافته‌ی پژوهش‌های دیگر که با ارجاع می‌آید.
  • مثال: یک مورد مشخص که ادعای کلی را ملموس می‌کند.
  • مقایسه یا تضاد: این‌که ادعا با چه چیزی فرق دارد یا شبیه است.
  • محدودیت: این‌که ادعا کجا صدق نمی‌کند. این کار اعتماد خواننده را بیشتر می‌کند، نه کمتر.

دو قاعده جمله‌های پشتیبان را سالم نگه می‌دارد. اول، یکپارچگی (unity): هر جمله باید مستقیماً به جمله‌ی موضوعی خدمت کند. یک آزمون ساده این است که از هر جمله بپرسی: «این جمله کدام بخش از قولِ جمله‌ی اول را پس می‌دهد؟» اگر جوابی نداشت، مغازه‌ی موبایل‌فروشی وسط راسته‌ی فرش است و باید برود.

دوم، ترتیب. جمله‌های پشتیبان را با یک منطق قابل حدس بچین: از مهم‌ترین به کم‌اهمیت‌تر، از کلی به جزئی، به ترتیب زمانی، یا از مسئله به راه‌حل. منطقی که انتخاب می‌کنی کمتر اهمیت دارد تا این‌که در طول پاراگراف عوضش نکنی.

جمله‌ی جمع‌بندی: معنا یا پل

جمله‌ی آخر پاراگراف معمولاً یکی از دو کار را می‌کند. یا می‌گوید این ادعا چه معنایی دارد (جواب «خب که چه؟»)، یا پلی به پاراگراف بعد می‌زند. هر دو بهتر از تکرار طوطی‌وار جمله‌ی اول است.

These findings suggest that support for online learners should address study space, not only internet access.

این جمله ادعای پاراگراف را تکرار نمی‌کند؛ از آن یک قدم جلوتر می‌رود و پیامدش را می‌گوید. فقط حواست باشد ایده‌ی کاملاً تازه‌ای وارد نکنی. اگر جمله‌ی آخر حرفی می‌زند که شاهدی در پاراگراف ندارد، آن حرف پاراگراف خودش را لازم دارد.

یک نکته‌ی واقع‌بینانه: در مقاله‌های پژوهشی همه‌ی پاراگراف‌ها جمله‌ی جمع‌بندی جداگانه ندارند. یک پاراگراف کوتاه در بخش روش‌ها که فقط مراحل کار را می‌گوید، معمولاً به آن نیازی ندارد. شروع کردن جمله‌ی آخر هر پاراگراف با In conclusion یا To sum up هم متن را مکانیکی می‌کند؛ این عبارت‌ها را برای پایان کل متن نگه دار.

پاراگراف در هر بخش مقاله

ساختار سه‌جزئی در همه‌جای مقاله هست، ولی نوع جمله‌ی موضوعی در هر بخش فرق می‌کند. این جدول نشان می‌دهد تابلوی سر راسته در هر بخش معمولاً چه می‌گوید:

بخشجمله‌ی موضوعی معمولاً چه می‌گویدنمونه‌ی ساختگی
مقدمهیک واقعیت یا مسئله‌ی رشته، یا خلأ دانشFew studies have examined coating durability in humid climates.
مرور پیشینهادعای تو درباره‌ی پیشینه، نه خلاصه‌ی یک مقالهEarlier models assumed constant humidity, which limits their use outdoors.
روشهدف این مرحله از کارTo measure the corrosion rate, we exposed the samples to salt spray for 30 days.
نتایجیک یافتهCoated samples lost less mass than uncoated samples at every time point.
بحثتفسیر یا مقایسه با کارهای دیگرThe slower corrosion of coated samples is consistent with earlier laboratory studies.

به ردیف مرور پیشینه دقت کن. خیلی از پایان‌نامه‌ها پاراگراف‌های پیشینه را این‌طور شروع می‌کنند: Smith (2018) studied… و پاراگراف بعد: Brown (2020) investigated…. نتیجه، فهرستی از خلاصه‌هاست که هیچ ادعایی ندارد. بهتر است جمله‌ی موضوعی حرف خودت باشد و منبع‌ها پشتیبانش باشند.

یک پاراگراف، پنج ویرایش

فرض کن در فصل نتایج پایان‌نامه‌ات درباره‌ی یک نظرسنجی از دانشجوها این پاراگراف را نوشته‌ای:

Many researchers have studied online learning in different countries. The pandemic changed education in many ways. In our survey, students mentioned several problems. Some of them said that their internet connection was slow. Our university also opened a new library building in 2021. However, the most common problem was that 58% of students did not have a quiet place to study at home, and 23% reported slow internet. So the home environment is important.
۱. تابلو را پیدا کن

ادعای اصلی («مشکل اول، محیط خانه بود») ته پاراگراف دفن شده. آن را بیاور اول و به شکل یک جمله‌ی موضوعی کامل بنویس.

۲. زمینه‌ی کلی را بیرون ببر

دو جمله‌ی اول درباره‌ی پژوهش‌های دیگر و همه‌گیری‌اند. جای این زمینه در مقدمه است، نه در پاراگراف نتایج.

۳. مغازه‌ی بی‌ربط را حذف کن

ساختمان تازه‌ی کتابخانه هیچ ربطی به ادعا ندارد.

۴. پشتیبان را مرتب کن

اول عدد مهم‌تر (۵۸ درصد)، بعد مقایسه با اینترنت (۲۳ درصد)، بعد یک مثال از حرف خود دانشجوها. جمله‌ی تکراری درباره‌ی اینترنت کند هم حذف می‌شود.

۵. جمع‌بندی با معنا

So the home environment is important هم محاوره‌ای است و هم چیزی اضافه نمی‌کند. به جایش پیامد یافته را بگو.

نسخه‌ی ویرایش‌شده:

The barrier that students in our survey reported most often was related not to technology but to the home environment. More than half of the respondents (58%) reported having no quiet place to study at home, whereas fewer than a quarter (23%) mentioned slow internet connections. Several students added that they shared a room with siblings during class hours. These findings suggest that support for online learners should address study space, not only internet access.

نظرسنجی، عددها و یافته‌های این مثال ساختگی‌اند و فقط برای نشان دادن ساختار پاراگراف آمده‌اند.

حالا اگر استاد راهنمایت فقط جمله‌ی اول را بخواند، یافته را گرفته است. اگر کل پاراگراف را بخواند، شواهد را هم دیده، و جمله‌ی آخر به او می‌گوید چرا این یافته مهم است.

دام‌های مخصوص فارسی‌زبان‌ها

  • پاراگراف یک‌صفحه‌ای: در خیلی از پایان‌نامه‌ها و گزارش‌های فارسی، پاراگراف‌های خیلی بلند عادی‌اند. در انگلیسی آکادمیک، پاراگراف بلند معمولاً یعنی چند ایده در یک راسته. هر جا موضوع جمله‌ها عوض شد، پاراگراف تازه شروع کن.
  • پاراگراف یک‌جمله‌ای: عکس حالت قبل، به‌خصوص در متن‌هایی که از سبک خبر یا شبکه‌های اجتماعی تأثیر گرفته‌اند. یک جمله‌ی تنها یا باید به پاراگراف قبل یا بعد بچسبد، یا پرورش پیدا کند.
  • مقدمه‌چینی قبل از ادعا: اگر عادت داری اول زمینه را بچینی و آخر سر حرف اصلی را بزنی، در پیش‌نویس انگلیسی جمله‌ی آخر هر پاراگراف را بخوان. اگر ادعای اصلی آن‌جاست، جایش را با جمله‌ی اول عوض کن.
  • اعلام به جای ادعا: In this section, we want to talk about… ترجمه‌ی «در این بخش به … می‌پردازیم» است. در شروع یک فصل گاهی لازم است، ولی برای شروع هر پاراگراف، ادعا را مستقیم بگو.

ببینش ویدیو

این ویدیو از کتابخانه‌ی دانشگاه RMIT استرالیا درباره‌ی نوشتن پاراگراف دانشگاهی با الگویی به اسم TEEEL است. اسم‌های این الگو با اسم‌هایی که این‌جا به کار بردیم فرق دارد؛ موقع دیدن، جزءهایش را با سه جزء این درس مقایسه کن. اگر لازم شد، زیرنویس خودکار را روشن کن.

Writing academic paragraphs with TEEEL · RMIT University Library Videosباز کردن در یوتیوباگر ویدیو باز نشد، یوتیوب در اینترنت شما در دسترس نیست.

نگاه یک پژوهشگر باتجربه

  • اول جمله‌های موضوعی را بنویس. قبل از نوشتن هر بخش، فقط جمله‌ی اول همه‌ی پاراگراف‌هایش را پشت هم بنویس. اگر این فهرست به‌تنهایی یک استدلال منطقی بود، اسکلت بخش آماده است و بقیه پر کردن است.
  • طرح معکوس بگیر. بعد از نوشتن، کنار هر پاراگراف در یک خط بنویس چه می‌گوید. اگر برای یک پاراگراف دو خط لازم شد، دو ایده دارد. اگر دو پاراگراف یک خط مشترک گرفتند، یکی اضافه است. در مبحث ویرایش نهایی این روش را کامل‌تر می‌بینیم.
  • پاراگراف‌های نتایج را با یافته شروع کن. این ساده‌ترین تغییری است که خواندن فصل نتایج را برای داور و استاد آسان می‌کند.
  • در پیشینه، ایده را رئیس کن نه منبع را. اگر جمله‌ی اول پاراگراف با اسم یک نویسنده شروع می‌شود، بپرس ادعای خودت درباره‌ی این منبع‌ها چیست و آن را جلو بیاور.

اشتباه‌های رایج

  • جمله‌ی موضوعی خیلی کلی: X is very important قولی نمی‌دهد که پاراگراف بتواند پس بدهد.
  • شروع با عدد یا جدول: عدد شاهد است. اول بگو عدد چه چیزی را نشان می‌دهد.
  • دو ایده در یک پاراگراف: وقتی وسط پاراگراف موضوع عوض می‌شود، خواننده دیگر نمی‌داند جمله‌ی اول قول چه چیزی را داده بود.
  • جمله‌ی بی‌ربط: اطلاعات درست ولی بی‌ربط، پاراگراف را ضعیف‌تر می‌کند، نه کامل‌تر.
  • جمع‌بندی تکراری: تکرار کلمه‌به‌کلمه‌ی جمله‌ی اول در پایان پاراگراف چیزی اضافه نمی‌کند.
  • ایده‌ی تازه در جمله‌ی آخر: حرف جدیدی که شاهدی در پاراگراف ندارد، پاراگراف خودش را لازم دارد.

چیزهایی که باید یادت بماند

  • هر پاراگراف یک ایده؛ وقتی ایده عوض شد، پاراگراف هم عوض شود.
  • جمله‌ی موضوعی موضوع و ادعا را با هم می‌گوید و معمولاً اول پاراگراف می‌آید.
  • جمله‌ی موضوعی نه آن‌قدر کلی است که ثابت‌شدنی نباشد، نه آن‌قدر جزئی که فقط یک عدد باشد.
  • هر جمله‌ی پشتیبان باید به قول جمله‌ی اول خدمت کند و ترتیبشان منطق قابل حدسی داشته باشد.
  • جمله‌ی آخر معنا یا پل است، نه تکرار؛ و همه‌ی پاراگراف‌ها به آن نیاز ندارند.
  • در نتایج، پاراگراف را با یافته شروع کن، نه با «جدول ۳ نتایج را نشان می‌دهد».

این مبحث کجای نقشه است؟

در مبحث قبلی، «زبان آکادمیک یعنی چه؟»، لحن کلمه‌ها و جمله‌ها را درست کردی. این مبحث آن جمله‌ها را در واحد بزرگ‌تری به اسم پاراگراف منظم کرد. ولی پاراگرافی که سه جزء درست دارد، هنوز ممکن است بریده‌بریده خوانده شود. مبحث بعدی، «پیوستگی: ربط دادن جمله‌ها و پاراگراف‌ها»، یاد می‌دهد جمله‌ها را با هم و پاراگراف‌ها را با هم چطور جوش بدهی.

تمرین

اول خودت جواب بده، بعد جواب را باز کن.

تمرین ۱. کدام یک از این سه جمله، بهترین جمله‌ی موضوعی برای یک پاراگراف در بخش بحث است؟

  1. Sleep is an important topic in medical research.
  2. Participants in the short-sleep group slept 5.2 hours on average.
  3. The memory deficit we observed after one night of short sleep is smaller than that reported in earlier laboratory studies.
نمایش جواب

جمله‌ی ۳. جمله‌ی ۱ آن‌قدر کلی است که هیچ ادعای قابل بحثی ندارد. جمله‌ی ۲ فقط یک عدد است و جایش در نتایج است. جمله‌ی ۳ هم موضوع دارد (کاهش حافظه) و هم ادعا (کمتر از مطالعه‌های قبلی)، و بقیه‌ی پاراگراف می‌تواند این تفاوت را توضیح دهد. (عددها ساختگی‌اند.)

تمرین ۲. کدام جمله در این پاراگراف به جمله‌ی موضوعی خدمت نمی‌کند؟ «(1) The new sensor was more accurate than the commercial sensor in cold conditions. (2) Below 0 °C, its mean error was 0.3 °C, compared with 1.1 °C for the commercial sensor. (3) The commercial sensor is produced in Germany and is widely used in weather stations. (4) This advantage makes the new sensor suitable for high-altitude monitoring.»

نمایش جواب

جمله‌ی ۳. محل تولید سنسور تجاری و رایج بودنش هیچ ربطی به ادعای «دقیق‌تر در سرما» ندارد. اگر رایج بودن سنسور مهم است (مثلاً برای این‌که نشان دهی با یک معیار جدی مقایسه کرده‌ای)، جایش در بخش روش‌هاست. جمله‌ی ۲ داده‌ی پشتیبان است و جمله‌ی ۴ معنای ادعا را می‌گوید. (عددها ساختگی‌اند.)

تمرین ۳. این جمله‌ی اولِ یک پاراگراف در بخش نتایج است: Figure 4 presents the results of the survey about study habits. داده‌ی پشت شکل این است: دانشجوهایی که هر روز درس می‌خواندند، در امتحان پایان‌ترم میانگین نمره‌ی بالاتری از دانشجوهایی داشتند که فقط شب امتحان درس می‌خواندند. یک جمله‌ی موضوعی بهتر بنویس.

نمایش جواب

یک جواب خوب: Students who studied daily achieved higher mean final-exam scores than students who studied only the night before the exam (Figure 4). حالا یافته تابلوی پاراگراف است و شکل در پرانتز شاهد آن. جمله‌های بعدی می‌توانند عددها و تفاوت گروه‌ها را بدهند.

منابع